Postmodern angst against the atrocities of Modernism

 మార్క్సు , ఫ్రాయిడ్, డార్విన్ చెప్పినవి, ఈ క్రమమంతా సత్యానికి చెందిన ఆధునిక అవగాహన గా అమలు అయింది. దీని ఫలితం గా, శుద్ధ హేతువు ముందు,అనుభవం నిరాకరణ కి గురి అయింది . మానవ అనుభవం లో ఉండే బహుళత్వాలూ, వైరుధ్యాలూ, సందిగ్దతలూ, సంఘర్ధణలూ, నిరాదరణ కి గురి అయ్యాయి ( ఆధునిక యుగం లో , 1790 - 1950 కి మధ్యకాలం లో ). నిరాకరింప బడ్డాయి . వస్తుగత తత్వాన్ని కూడి ఉంటుందని మనం నమ్మిన హేతువు, సంకుచితమయింది .
వస్తుగతత్వమే అన్నింటికీ సుచీ, కొలబద్ద అయింది  !
మతం, నమ్మకం - ఎంత అసహనాన్ని కలిగి ఉండేవో, కాల క్రమం లో హేతువు కూడా అంతే అసహనం పెంపొందించుకుంది.
హేతువు యొక్క శుద్ధ వెలుగులో చూసినప్పుడు, ఒకే వాస్తవికత, ఒకే దృక్కోణం, ఒకే సత్యం ఉంటాయి.

" సత్యం ఒక్కటే ! " అనే ఈ ప్రగాఢ నమ్మకం చరిత్ర లోని ఇతర ప్రత్యామ్నాయ అభిప్రాయాల పట్ల అసహనానికీ, రక్తపాతాలకీ, " పవిత్ర యుద్ధాలకీ " , మత యుద్ధాలకీ, శిరఛ్చేదనలకూ, ఇంకా అనేక రకాల భీభత్సాలకీ కారణం అయింది .
ఈ " ఒకే నమ్మకం, ఒకే విశ్వాసం " అనేది ఎంతో అసహనం తో, అద్భుత విషయాలని ముందుకు తెచ్చిన వ్యక్తులని బలి పీఠాల పైకి నెట్టింది . అమలు లో ఉన్న వాస్తవికత ను ప్రశ్నించిన వారిని బలికొంది. గొప్ప చారిత్రాత్మక ఆదర్శాల బలిపీఠం పైన , వ్యక్తులని ఊచకోత కోసింది. " ( ఆధునిక వాదం /  modernism )
పేజి 98